In de cursus ‘Discipelen van Jezus’ gaan we deze maand bezig met het onderwerp ‘geestelijke strijd’. Deze strijd is bezig op verschillende fronten: in deze wereld en in ons persoonlijk leven. Soms is die voelbaar en zichtbaar, maar er woedt ook een strijd in de onzichtbare, geestelijke wereld.
We zien dat de satan probeert op alle mogelijke manieren Gods schepping kapot te maken. Moord en doodslag, verslaving, gebondenheid, vernieling en verontreiniging; moet ik nog meer voorbeelden geven?

Iedereen die Jezus Christus volgt zal geestelijke strijd meemaken.  Als we lezen in 2 Cor. 5:17 dat we, als we in Jezus Christus zijn, een nieuwe schepping zijn zal satan proberen ons terug te lokken in onze oude toestand waar hij ons kan beschadigen. De satan heeft echter geen recht meer op ons omdat we zijn vrijgekocht met het bloed van Jezus Christus. Hij is overwinnaar en door Zijn triomf kan de satan ons in die nieuwe positie niet raken. Dat betekent dat we ons bewust moeten zijn van onze huidige positie. In de Bijbel wordt gesproken over Daniël, die in het Babylonische rijk moest dienen. Hij maakte de keuze dat hij zich niet wilde verontreinigen met de gebruiken en het voedsel van dit rijk. God beschermde hem in deze omgeving en stelde hem tot zegen.

Wij zijn uit onszelf niet in staat om in deze geestelijke strijd de overwinning te behalen. We hebben echter wel de opdracht om weerstand te bieden. Dat begint met de onderwerping aan God (Jak. 4:7). We mogen ons stellen onder Zijn heerschappij, waardoor we in de kracht van de Heilige Geest de strijd mogen aangaan, in de wetenschap dat Hij de overwinning al lang heeft behaald. Daarvoor hebben we wel de héle wapenrusting nodig, en niet alleen een zwaard, of alleen een helm…(Ef. 6: 11 en 13, herz. Statenvert.).

Deze maand hebben we als thema heiligheid.

Net als bij verbrokenheid zal niet iedereen direct enthousiast worden van heiligheid. Heiligheid roept bij ons vaak negatieve associaties op. Dan denken we al gauw aan bijvoorbeeld een heilig boontje. (Gekke uitdrukking eigenlijk: heilig boontje. Wat kan er nou zo heilig zijn aan een boon?) Een heilig boontje doet zich nogal goed en braaf voor, maar we hebben zo onze twijfels of hij wel echt zo is. In ieder geval lijkt het er bij zo iemand vooral om te draaien dat anderen hem goed vinden. Helaas wordt het tegenovergestelde vaak bereikt.

Want eigenlijk vinden we een heilig boontje maar schijnheilig. En dat is een van de ergste verwijten die je kunt krijgen, dat je schijnheilig bent! Dan kun je maar beter openlijk laten zien dat je niet zo’n brave Hendrik bent. Je bent dan wel niet zo’n beste, maar je bent daar tenminste wel eerlijk over. Daar voelen we ons prettiger bij en dan lijkt dat de beste optie.

Het is weliswaar een gemakkelijke optie, maar niet de beste.

De beste optie is volgens de bijbel namelijk om een schijnheilige te zijn.

Petrus zegt dat je heilig moet zijn in je hele levenswandel, omdat de God die je geroepen heeft ook heilig is (1 Pet 1:15-16). En volgens Paulus moet je onberispelijk leven in deze wereld, waarin je schijnt als een licht (Fil 2:15). Tenslotte zegt Jezus zelf dat je dat licht moet laten schijnen, zodat de mensen God de Vader gaan verheerlijken (Mat 5:16). Je mag dus een heilige zijn die het licht van God laat schijnen. Dan ben je een schijnende heilige.

Niet een heilig boontje die zelf eer wil ontvangen, maar een heilige die God daardoor de eer laat krijgen die Hem toekomt.

Ik bid dat je deze maand mag ontdekken hoe je een oprechte en echte SCHIJN-HEILIGE mag zijn!

Eize

In de Nederlandse boekhandel is onder de titel ‘Reden om te leven’ het levensverhaal van Kristen Jane Anderson verschenen. Deze Amerikaanse jonge vrouw reist de halve wereld af om met name jongeren te bereiken die depressief zijn. Vanuit de liefde van God brengt ze een boodschap van hoop. Ze vertelt geen theoretisch verhaal, maar een aangrijpend relaas dat tot nadenken zet. Het leven begon goed voor Kristen, die geboren werd in een warm en gelukkig gezin. Maar als tiener overkwamen haar dingen die haar hele leven op de kop zetten.

Haar oma en drie van haar vrienden overleden kort na elkaar, zelf werd ze aangerand. Ze werd zo depressief dat ze maar één uitweg zag en dat was om voor de trein te gaan liggen. Op wonderbaarlijke wijze overleefde ze de zelfmoordpoging, waarbij ze haar beide benen verloor. In de jaren daarna leerde ze hoe vergevend God is en dat ze, ondanks zichzelf, écht mocht leven.

Als gemeente richten we ons deze maand in het kader van de serie over discipelschap op het onderwerp ‘verbrokenheid’. Daarbij moeten we ons in de eerste plaats afvragen wat verbrokenheid eigenlijk is. Kristen was letterlijk verbroken toen ze op 17-jarige leeftijd op de treinrails ging liggen en de trein over haar heen denderde. Ze was geestelijk en lichamelijk kapot. Een bizar gegeven, verbrokenheid in optima forma zou je zeggen. Toch blijkt uit het verhaal van Kristen dat werkelijke verbrokenheid nóg dieper gaat. Later realiseerde ze zich dat ze al direct na die vreselijke gebeurtenis ervaren had dat God haar redde. Eerst lichamelijk en later ook geestelijk. Maar pas drie jaar later, toen ze zich helemaal aan Christus overgaf, was haar verbrokenheid totaal en werd ze bruikbaar in het Koninkrijk.

Totale overgave betekent dat je aan jezelf moet sterven. Niets meer van mijzelf, maar alles voor U Heer, want pas dan kunt U ten volle in mij werken.

Frans Ebeltjes

“All You Need is Love” hoorde ik vroeger (ik was een jaar of 14/15) steevast uit de transistorradio die ik toen had. Ook zongen we in die tijd lekker mee met een LP of single van de Beatles. Het was in de jaren 60, waarin de flowerpower zijn intrede deed. De tijd van protest tegen oorlog, armoede en honger in de wereld. Het moest maar gewoon vrede zijn. De hippies probeerden een sfeer te creëren van vrijheid en blijheid door wiet te roken, psychedelische muziek te luisteren en in communes te leven. De liefde waar het in die tijd om ging was uiteindelijk eigen liefde. Het ging over Eros en Phileo waarbij je zelf altijd iets moest terug ontvangen. Deze liefde heeft niet gebracht wat de mensheid werkelijk nodig heeft.

Pas veel later ben ik gaan beseffen dat er een ander soort liefde is: Agapè, dat is de liefde die van God komt. Dat is de liefde die wil geven maar niets terug verwacht. De onvoorwaardelijke liefde van God voor ons. Deze liefde ga je kennen door je over te geven aan Jezus. In ruil daarvoor ontvang je Zijn Geest. Hierdoor kunnen wij onvoorwaardelijke liefde geven aan anderen. Het is zo mooi dat er staat in 2Tim.2:22 Maar ontvlucht de begeerten van de jeugd. Jaag rechtvaardigheid, geloof, liefde en vrede na, samen met hen die de Heere aanroepen uit een rein hart.
Flowerpower brengt geen echte liefde. Niets buiten Jezus brengt echt liefde.
Als jij ook een Christen bent, dan ben je dus een volgeling, een discipel van Jezus. Laten we dan samen de Heere aanroepen uit een rein hart en zo de rechtvaardigheid, geloof, liefde en vrede najagen. Zo zal er echte vrede zijn in jouw- en mijn hart en mogen we als discipelen van Jezus iets betekenen voor anderen. Het mooie is dat jij en ik dan volgens vers 21 van 2 Timotheüs, voorwerpen zijn voor eervol gebruik, geheiligd en van veel nut voor de Heere, voor elk goed werk gereedgemaakt.

Wat geweldig om in zo’n liefdesrelatie te staan met de Heere Jezus. Dat je mag weten dat je van veel nut bent voor de Heere en dat je mag weten dat je dan voor elk goed werk gereedgemaakt bent.

Koos Baanvinger

Een bekend kinderliedje zegt: “Ik wil meer en meer gaan lijken op Jezus, meer en meer gaan lijken op Hem…” Als het goed is, is dit het verlangen van elke christen. Maar dat gaat niet vanzelf, er valt veel te leren!

In Hand 11:26 lezen we dat in Antiochië de leerlingen of discipelen van Jezus voor het eerst christenen worden genoemd. Volgens de bijbel is het kenmerk van een christen dus dat hij of zij een leerling van Christus is. Dit is geen optie, dat ben je!

Ik ben vroeger kok geweest en wilde als leerling net zo goed worden als mijn leermeester…misschien zelfs wel beter. Ik wilde weten wat hij deed, hoe hij het deed en waarom. Ik ging het ook proberen en leerde dat ik het ook kon. Vaak ging het goed, soms wat minder, maar daar leerde ik dan weer van.

In ons leven als christen is het niet anders! Leeft in jou ook het verlangen om van Jezus te leren en om steeds meer op Hem gaan lijken?

Maar anders dan bij aardse leermeesters raak je bij Jezus nooit uitgeleerd, is Hij genadig als wij het fout doen, rechtvaardig als Hij ons corrigeert, geduldig als we het nog steeds niet bevatten en in alles vol liefde! Dat geeft moed om het niet op te geven! Dat doet Jezus immers ook niet.

Jezus zei: “Zoals de Vader Mij gezonden heeft zo zend ik ook jullie”. Worden zoals Jezus, Hem en elkaar in liefde dienend. Dat is niet gemakkelijk, dat moeten we leren. Daarom willen we als gemeente hierin groeien en leren wat het betekent om een discipel van Jezus te zijn.

We willen geleidt door de Heilige Geest Christus steeds beter leren kennen, Hem steeds trouwer volgen en Hem steeds duidelijker bekend maken in deze wereld. Dit proces zal de rest van ons aardse leven in beslag nemen, en gebeuren met vallen en opstaan. Zullen we elkaar hierin helpen? We hebben het zo nodig om door andere broers en zussen liefdevol opgebouwd, bemoedigd en aangespoord te worden.

En die liefde is het eerste thema waar wij met elkaar deze maand bij stil zullen staan. Jezus heeft ons het voorbeeld gegeven en wij mogen Hem hierin volgen. Ga je mee?

Corné Burger